Berlijn heeft ‘iets’, en ik weet nog steeds niet wat

Afgelopen maandag was ik weer terug m’n Liebelingsstadt. Waar ik als 13-jarig jochie voor het eerst in m’n leven fietste over de grootse Karl-Marx-Allee en het fietsen over de keitjes in Friedrichshain echt bloedirritant vond, begon ik ook van de stad te houden. Berlijn heeft iets, want niet lang erna ging ik er weer heen en een jaar daarna kon ik het ook niet laten. En soms, als ik lekker op de bank een boek lees en de regen tikt zachtjes tegen het raam aan, denk ik ‘ik wil naar Berlijn’. Dan kijk ik een kwartier lang foto’s van Berlijn en zoek ik leuke koffietentjes en musea op. Daarna check ik m’n bankrekening en vraag ik me wanneer de volgende vakantie is. Die volgende vakantie was afgelopen maandag, en ook deze keer vond ik het geweldig. Op naar de volgende keer!

De dag zelf (tip: spot vooral de tips)

Dat maandag niet de beste dag is om een stad te bezoeken dacht ik diezelfde ochtend nog, maar in verloop van de dag draaide ik hierover bij. Dat sommige musea en winkels dicht zijn, is inderdaad een groot minpunt. Een maandag betekent echter ook dat je Berlijn ervaart op z’n allerallernormaalst. Zo loop je tussen hele schoolklassen kleuters die onderweg zijn naar een Kindergarten, met rugzakken om die voor hen zo groot zijn dat je bijna alleen een rugzak nog kunt zien, en niet de kleuter zelf.

Mocht je trouwens van vlooienmarkten houden: Berlijn is op zondag extra leuk vanwege de Flohmarkten in verschillende parken. Die in het Mauerpark is leuk, maar wel vrij druk en toeristisch. Op Arkonaplatz dat dicht in de buurt is van het Mauerpark, en op vast nog meer plekken vind je rustigere vlooienmarkten.

‘S ochtends vroeg zaten we aan de Spaanse chocolademelk bij Nibs Kakao (vlakbij de Kurfürstendamm) met bolletjes brood van een bakker van om de hoek. Het plan was om langs een aantal leuke punten in de stad te fietsen. Op de lijst stonden een aantal musea, dropwinkeltjes (op verzoek van mijn moeder), de Kreuzberg (de berg waar Kreuzberg’s naam van leent), Tempelhof (een oud vliegveld midden in Berlijn), de Berlinische Gallerie (museum met moderne kunst en fotografie) en nog een aantal plekken.

Oja, wat ook wel noemenswaardig is, is het hotel waar we de tweede nacht in overnachtten. Het stond in Friedrichshain, in Oost-Berlijn dus. Ik heb op mijn weg ernaartoe nog nooit zoveel Sovjetflats gezien, ik werd er haast droevig van. Dat het hotel zelf zich ook in zo’n flat bevond maakte het nog bonter.

Er hoeft niet veel op je lijstje te staan, want door de stad heen fietsen is al een ervaring op zich. De lange fietstocht door de stad heen loonde zeker. Het gebouw van het Tempelhof-vliegveld vond ik écht verbluffend. Het zag er niet zomaar uit als een vliegveld, maar als een soort kasteel dat in alles kracht en macht moest uitstralen. Het was in  de jaren ’30 één van de pronkstukken van de Nazi’s. Tegenwoordig is het een park, maar het wordt verbouwd zodat het weer gebruikt kan worden als een normaal vliegveld.

Processed with VSCO with a6 presetProcessed with VSCO with a6 preset

Processed with VSCO with b5 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with hb2 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with b6 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with a6 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with b5 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with hb2 preset
Tempelhof
Processed with VSCO with a6 preset
De Kreuzberg
Processed with VSCO with a6 preset
Vanaf de Kreuzberg

Processed with VSCO with a6 preset

WhatsApp-Image-20160721
Berlinische Galerie
Processed with VSCO with a6 preset
Uitzicht vanuit het tweede hotel

Processed with VSCO with a6 preset

Nog even over dat ‘iets’

Eerlijk gezegd wilde ik een stukje schrijven met de titel ‘Berlijn heeft ‘iets’, en dit is wat’. Echter, na al het peinzen en mijn ideeën te hebben opgeschreven, ben ik er nog steeds niet uit. Omdat ik het te schandalig vind om helemaal niks aan te leveren zal ik je meenemen in een paar minuten van mijn gedachtegang. Deze gaat als volgt:

  • Ik zou zeggen dat het de sfeer is, maar dat vind ik te makkelijk. Elke stad kent wel een sfeer die fijn is, of juist niet. Maar bij Berlijn is het niet de soort sfeer die duidt op gezelligheid, sterker nog, grote delen van het centrum doen me zelfs denken aan het, in mijn ogen, karakterloze en toeristische centrum van Londen. Het zit ‘m haast tussen de keitjes, achter de ramen van grote industriële panden, de rommeligheid: het is een architectuur-iets. (Deze zin vind ik achteraf nogal leeg, wat ik er mee probeer te zeggen is dat het juist de gebouwen en rommeligheden zijn die die de Berlijnse sfeer creëren.) Door deze rommeligheid geeft Berlijn je het gevoel dat het uitnodigt om te ontdekken.
  • Verwerping van het vorige: Maar rommeligheid en keitjes kennen wij ook wel in Amsterdam, of andere steden. Als rommeligheid de stad zou maken tot wat het is, zou je bij wijze van spreken kunnen voorstellen om op de grachtengordel wat Ajax en Feyenoord hooligans bij een te laten komen, en dan die maandagochtend erna te genieten van de ‘rommeligheid’. Rommeligheid vind ik ook te simpel dus.
  • Lekker cliché antwoord: Het zijn uiteindelijk de mensen, de Berliners, die de stad maken. Het is de Freiluftkino in Kreuzberg, de vele kunstwinkeltjes, de zaakjes met zelfgemaakte kleding, de street-art, de stadstuinen. Al deze genoemde initiatieven zijn echter vooral gebruikt door één groep: de bebaarde jongemannen op oude racefietsen met een MacBook in hun Fjällräven-rugzak.
  • De diversiteit heeft ook invloed op hoe Berlijn is, en wat ik er zo fijn aan vind. Maar ook hierover kun je genoeg tegenargumenten bedenken die het niet doen tellen als een kwalitatief argument, die ik je voor nu zal besparen.

Auf wiedersehen Berlin!

Ik kijk nu al weer uit naar de volgende keer dat ik naar Berlijn ga. Het liefste ga ik met de ICE, omdat ik nou eenmaal van treinen houd. Dat volgende bezoek zou zomaar op de terugweg van deze vakantie kunnen zijn. Anders heb ik nog een idee staan om in de week van 1 mei te gaan, de dag van de Arbeid.

Groetjes!

 

Een gedachte over “Berlijn heeft ‘iets’, en ik weet nog steeds niet wat

  1. Goed verhaal. Grappig om te zien dat ik, achteraf gezien, 4 dagen later globaal hetzelfde rondje heb gefietst, door kreuzberg en langs tempelhof. Mooi om te zien.
    Wat Berlijn heeft? Misschien is het wel dat ze alles hebben: Een rijke historie, met als meest zichtbare de splitsing tussen oost en west. Moderne architectuur, een goeie sfeer, rijkdom, maar ook armoede en ik vind het ook iets “dorps” hebben. Wij liepen die maandagavond rond 23:00 uur op het centraal station en er was nagenoeg niemand. Heel bijzonder.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s